அழகின் ஊர்வலம்
அழகின் ஊர்வலம் -17 வியப்பில் மலர்ந்த காதல் அழகு *** க.அம்சப்ரியா ** உலகின் காட்சிகள் யாவும் அற்புதமும், துயரங்கள் நிறைந்த இடங்களாகவும்தான் காட்சியளிக்கின்றன. எல்லாரும் கண்களால் பார்த்து கடந்துவிடுகின்றனர். அவர்களுக்குத் தாங்கள் பார்த்த காட்சிகள் எதுவும் மனதிலே பதிவதில்லை. உற்று நோக்குவது திட்டமிட்ட செயல். அதில் வியப்பான காட்சிகள் அகப்படும் சாத்தியக் கூறுகள் குறைவுதான். பார்த்த காட்சி மனதிற்குள் பதிய வேண்டுமானால் அது முன் எப்போதும் இல்லாத உணர்வொன்றை உருவாக்க வேண்டும். அந்தக் காட்சியிலிருந்து மனம் வேறு எங்கும் நகரவிடாமல் ஊசியாகத் துளைக்க வேண்டும். பாதங்கள் எங்கு பயணித்தாலும், மனமோ பார்த்த காட்சியிலேயே நிலைக்க வேண்டும். அதற்கு ஒரே தகுதிதான். பார்க்கின்ற காட்சிகளை வியந்து பார்க்கும் கூரழகுப் பார்வை வேண்டும். இதோ ஒரு காதலர் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து வியந்து அழகின் பாதையில் பயணிக்கிறார். தான் பார்த்த பெண் தெய்வ மங்கையோ? அழகிய மயிலோ? அல்லது மானிடப் பெண்ணோ? எதுவென்று தெரியாமல் என் நெஞ்சம் மயங்குகின்றதே! இது மட்டுமா? இந்தக் கண்கள் ...